Kasım 30, 2014

37 / SON

Geri dönüyor aramızda ki mesafelerden aklım
Ayaklarım
Bir kasım akşamından geciyor
Akşamüstünün sonsuzmuş gibi oluşundan
Aklımın yolda ,  ayaklarimin geri dönüşün en hüzünlü adımlarını atarken
Sana anlatmamış olamam sevgilim
Korkumu
Korkusuzluğumu

Omuzlarıma alıp yapmam gerekenleri
Ve bu yolda tek başıma olduğumu
Adımı unutan adamların sinirimi bozmasından
Daha kötüsü
Hiç yokmusum gibi davranan babamı
Bilirdim
Sana anlatmamış olamam sevgilim
Babamdan ümitsizliğimi

Ama kaçacak yerim kalmadığında anladım ;  kabullenişi
Ve kabullenemediğim anlarda
Yüzümün buz gibi düşüşünü
Yani kaçışlarımı sana
Bulutsuzluğumu
Sigarasız bir geceyi
Nasıl anlatilır bilmiyorum ama
Sana anlatmamış olamam sevgilim
Kendimden kaçtıklarımın kendimde olanlar olduğunu


Topuklarımdan ens köküme bir ağridan
Daha kötüsü
Sana hiç güzel bir hikaye anlatamayışımdır
Ve yani sevgilim sana anlatmamış olamam
Uyurken sen , kirpiklerinden öptüğümü



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder